Het Levenspad-Atelier

Foto van Jantine Abbring rouwbegeleiderRouwverwerking op maat.

Mijn naam is Jantine Abbring ik lever in Levenspad-Atelier rouwverwerking op maat, voor ouders die hun kindje verloren hebben gedurende de zwangerschap, bevalling of kort daarna.
Dit kan een abortus, miskraam; prematuur verlies zijn, of het overlijden van je kindje tijdens of na de bevalling.
Het is niet ongewoon dat relatieproblemen ontstaan gedurende een rouwproces. Aandacht voor elkaars rouw is essentieel om samen weer de stap in het leven te maken.
Lees het hele bericht »

Lezing: Ik geloof niet en ik rouw! Wat nu? Uitvaartbeurs Alkmaar 3 juni 2012

http://www.familieberichtenopinternet.nl/nieuws/programma_uitvaartbeurs_leven_en_sterven_3_juni_2012

Op bovenstaande link kun je informatie over de beurs vinden.

Nog een paar dagen en dan sta ik op de Uitvaartbeurs met een paar fantastische vrouwen! Hoe we op elkaars pad gekomen zijn lijkt voorbestemd,( als je daar net als ik, in gelooft).

In de voorbereiding voor deze dag versterken we elkaar en overstijgen we onszelf. Dat is gebeurt meestal als je samen een zelfde doel nastreeft en niet voor je eigenbelang gaat, maar voor het belang van het geheel.

Mirelle Lighthart van `Lighart Uitvaartzorg’, Marinta Rutten is ritueel begeleidster en Heidy Brakenhoff van `Levensfoto’ zijn die dames waar ik mee samenwerk. We bieden de rode draad in de zorg bij verlies. Mirelle regelt de uitvaart met aandacht en warmte g. Heidy legt de verdrietige maar belangrijke levensgebeurtenis vast, van wat later een herinnering is en Marinta helpt deze gebeurtenis te bezegelen met een ritueel, waarbij het onnoembare voelbaar wordt en zintuigelijk ervaren. En dan is het voorbij, dan is er de rouw en dan ben ik er voor wie zijn/haar rouwgevoelens wil delen. Voor wie vragen heeft, herkenning zoekt, begrepen wil worden en begrijpen wil, gewoon wil huilen, boos zijn, maar ook lachen  in nabijheid van iemand die  rouw kent.

Die rode draad die we de nabestaanden willen aanbieden, bieden wij ook elkaar. Als dat niet een klein wonder is?!

Ik moet nog een paar dingen regelen voor deze dag. O.a. het voorbereiden van de lezing van 15:30 -16:00 uur met als onderwerp: Ik geloof niet en ik rouw, wat nu? Waar haal je als nabestaande je troost vandaan? Lees het hele bericht »

20 #Tips voor #rouwenden!

  1. Praat over je verlies met vrienden, familie of een professional. Rouw  is een proces, het wordt veroorzaakt door een gebeurtenis, maar is dat niet.
  2. Wandel veel in de natuur. Zij brengt je in aanraking met de wetten van het leven. Ze oordeelt niet en eist niet. Je hoeft er alleen maar te zijn. Ervaar de storm, de regen, het voorjaar, de stilte, de kleuren!
  3. Rouw is werk, dat tijd en energie vraagt. De herinneringen aan je dierbare(n), hebben tijd nodig om te verwerken
  4.  De pijnlijke emoties van verlies doorleven is iets dat de rouwende graag ontwijkt. Toch beveel ik je aan om daar wel aan toe te geven, je hebt recht om de gevoelens van verdriet, woede, verlangen, schuld enzovoort te voelen.
  5.  Overweeg een brief aan je dierbare te schrijven. Vertel wat je nog had willen zeggen. De brief hoef je met niemand te delen, maar het kan je door het rouwproces helpen. (Dagboekschrijven heeft mij door veel lastige momenten in mijn leven heen geholpen. De geschreven woorden maken mijn gevoelens zichtbaar en geven tijdelijk verlichting. Het gaf mij een opstapje en kracht voor de volgende periode.
  6.  Ga door met leven, maar houdt tijd vrij om te rouwen. Stort je niet op  activiteiten, werk of afspraken om de rouw te ontwijken. Het komt twee keer zo hard terug op je pad.
  7. Zorg goed voor jezelf. Je bent emotioneel verwond. Je bent iemand of iets heel waardevols verloren. Geef jezelf tijd en ruimte om te rouwen. Eet gezond en zorg voor voldoende slaap.
  8.  Alcohol en drugs zijn verleidelijke middelen om de pijn even te vergeten. Probeer ze te vermijden, ze verdoven en vertragen het rouwproces.
  9.  Mocht je enige affiniteit met een religie hebben, kun je overwegen om contact te maken met een kerkgenootschap. Alle religies hebben compassie en een luisterend oor voor rouwenden.
  10.  Zoek contact met lotgenoten of een ervaringsdeskundige. Je hebt maar een half woord nodig om elkaar te begrijpen. Via internet zijn er forums te vinden. Hulpverleners werken regelmatig met lotgenoten groepen waar ieder de kans krijgt om zijn verlies te delen.
  11. Voel je niet gedwongen je aan te sluiten bij lotgenoten groepen. Rouwen is een individueel proces. Sommige mensen vinden het prettig om alleen te zijn en te reflecteren op hun gevoelens. Doe wat goed voelt voor jou.
  12.  Zorg goed voor je lichaam. Rouw is een grote stressfactor voor het lichaam. Het kan je slaap verstoren, tot depressie leiden, je vatbaar maken voor ziektes of de al aanwezig klachten versterken. b.v hoge bloeddruk. Neem contact op met je arts als je angsten hebt en lijdt aan slapeloosheid.
  13. Zoek hulp als depressieve gevoelens aanhouden. Rouw is geen ziekte, maar kan het wel worden. Overweeg professionele hulp als je overspoeld wordt door hulpe- en hope- loosheid gevoelens. Andere tekenen van een mogelijke depressie zijn: te veel of te weinig slapen, overeten of juist geen trek hebben en daardoor gewichtstoename of verlies, weinig energie, concentratie problemen. lusteloosheid of opgejaagdheid. Suïcidale gedachten gedurende het rouwproces zijn niet ongewoon, zoek professionele hulp.
  14. Rouw kan gecompliceerd worden als de ‘achtbaan’ van emoties voortduurt. Dit kan b.v. voor komen als er verlies na een ruzie is ontstaan. Deel je gevoelens met een rouwdeskundige.
  15. Woede is een veel voorkomende emotie tijdens het rouwen. We zoeken een oorzaak voor onze woede. Deze oorzaak is in geval van verlies door geweld gerechtvaardigd, maar vaak richten we de woede op onschuldige anderen, b.v. kinderen. Praat erover en probeer je woede in constructieve activiteiten te kanaliseren. b.v. hardlopen, op een groot doek schilderen. Praten met een rouwdeskundige.
  16. Rouw heeft tijd nodig. Eén tot twee jaar is niet zo lang om je rouw en verlies te erkennen en te aanvaarden. Het vraagt veel energie en voelt als hard werken. Soms heb je het idee dat je terugvalt door een trigger of een vloed van emoties. Wees niet verbaasd als dit gebeurt. Het is geen zwakte. Er is wellicht nog meer rouw te verwerken.
  17. Er kan een tijd komen dat je voor de beslissing komt te staan om het leven, vriendschap, een nieuwe partner weer in je wereld toe te laten. Onze loyaliteit aan onze dierbare kan ons gevangen houden in de rouw. Probeer eens te bedenken wat jij je dierbare had gegund als jij degene was die er nu niet meer zou zijn. Het kan je vrij maken en betekenen dat je je rouwproces voor een groot deel hebt doorge- werkt
  18. Soms kan je vast komen te zitten in je rouwproces. Het kan voelen alsof de gevoelens gestold zijn. Het kan helpen herinneringen op te halen, foto’s en films te bekijken of naar dierbare plekken te gaan waar je bent geweest met je dierbare. Benoem je verlies tijdens de feestdagen of vakanties. Het kan de spanning opheffen om vrolijk te willen zijn terwijl je je niet blij voelt. Dan ben je benaderbaar voor de ander en geeft hen de gelegenheid om hun verdriet met jou te delen. Zo kun je elkaar steunen.
  19.  Vier een herinneringsdag. Hoe stond je dierbare in het leven? Plant een boom of koop bloemen. Bak een taart met je kinderen om de verjaardag van de overledene te vieren of om je zelf te herinneren dat je al een deel van de moeilijke periode hebt overwonnen. Brand een kaarsje en/of lees een gedicht.
  20. Je voelt dat je rouwproces zijn tijd heeft gehad als je ervaart dat je genoeg verwerkt hebt wat de gebeurtenissen en herinneringen betreft. Naze de zware periode eindelijk kunt zeggen dat je het verlies aanvaard. Je dierbare is vergeestelijkt of verinnerlijkt. Voor anderen zal het gevoel van verlies nooit overgaan, maar in het dagelijks leven beter te hanteren zijn. Je kunt de energie, die je besteed hebt aan het verlies, gebruiken voor het leven dat je nog hebt en die nooit meer hetzelfde zal zijn als voorheen. Goede rouw betekent goede zorg voor jezelf gedurende het proces.                                                                                                                                                                                                                                                      Ik wens je heling in je verdriet en hoop dat deze tips een bijdrage leveren aan het begrijpen, erkennen en aanvaarden van je rouw.                      Ben je een professional of ken je mensen in je omgeving die rouwen, voel je  vrij om deze tips door te geven. Ik geloof in een betere wereld door kennis te delen en samen te werken.                                                                                                                                                     Hartelijke groet

Jantine Abbring

 

 

 

Leven en dood in Berlijn

Ik ben met mijn partner in Berlijn en we maken, zoals toeristen dat nu eenmaal doen, een tour door de stad. Na wat omzwervingen komen we bij het herdenkingsmonument van de Holocaust, gebouwd in 2003-2005 en ontworpen door Peter Eisenman (USA). Zelf wil hij geen betekenis geven aan het monument. Volgens hem kunnen we het verleden alleen begrijpen door een manifestatie in het heden en dat heeft hij gedaan. De 2700 blokken beton, die er als grafzerken uitzien, houden het verleden levend.  Lees het hele bericht »

Speelfilm DE GOEDE DOOD van Wannie de Wijn

DE GOEDE DOOD

nieuwe Nederlandse speelfilm van Wannie de Wijn

met Huub Stapel, Wilbert Gieske, Will van Kralingen, Peter Tuinman e.a.

VANAF DONDERDAG 23 FEBRUARI IN DE BIOSCOOP

Op 9 februari jl. werd het NVVE-Film & Documentaire Festival THE END geopend met de première van de nieuwe Nederlandse speelfilm De Goede Dood in Tuschinski Amsterdam. De film werd zeer positief ontvangen en de volle zaal beloonde de makers met een staande ovatie. Daarna werd De Goede Dood nog drie keer in het Festival vertoond voor uitverkochte zalen. Tijdens de nagesprekken tussen publiek, regisseur, en acteurs  bleek eens te meer hoeveel indruk de film maakte. De grote herkenbaarheid en de subtiele balans tussen humor en ernst werden hoog geprezen. De NVVE hoopt dan ook dat deze prachtige film door zeer velen in de bioscoop zal worden bezocht. Het gelijknamige toneelstuk (met dezelfde cast) trok destijds 65.000 bezoekers en werd bekroond met de Toneel Publieksprijs. Lees het hele bericht »

Rituelen bij doodgeboren baby

Nog geen veertig jaar geleden mochten ouders van een doodgeboren baby het niet zien, laat staan aanraken. De baby werd meteen bij de ouders weggehaald, anoniem en in stilte begraven of verdween met het medisch afval van het ziekenhuis. Voor veel ouders was deze  ervaring een trauma die ze hun leven lang  bij zou blijven.  Ze hebben hun kindje niet gezien, ze hebben geen afscheid kunnen nemen en hadden geen plek waar ze heen konden gaan om hun kindje te herdenken.

Tegenwoordig zijn er voor deze kinderen en ouders herdenkingsmonumenten op diverse begraafplaatsen geplaatst.

Hoe anders is het nu! Lees het hele bericht »

“Zoveel pijn wilden we haar niet aandoen”

 AD zaterdag 21 januari

-Edwin en Karin Hindriks willen in 2001 hun ernstig zieke dochter Bente een leven vol pijn besparen, maar levensbeëindiging van pasgeborenen is verboden. Wat er dan gebeurt, beschrijft Roos Schlikker in haar boek: ` Ik wens je het onmogelijke’

Zal ik dit boek, `Ik wens je het onmogelijke’, wel kopen? Waarom, om de misselijkmakende woede en onmacht te voelen die ik nu al voel met het beetje informatie dat ik heb gelezen? De eerste gedachte die in mij opkomt is: leef ik echt in een beschaafde wereld?  Wat een martelgang hebben dit kindje en haar ouders meegemaakt! Wat zou ik doen? Zou ik mijn kindje uit zijn lijden verlossen en een gevangenisstraf riskeren als niemand de verantwoordelijkheid met mij  wil nemen, of ben ik de moeder die haar baby liefdevol begeleidt tijdens deze lijdensweg? Wat is goed of fout en wat is mededogend en wijs in deze omstandigheden? Ik weet het niet! Lees het hele bericht »

Waarom doe je dit werk eigenlijk?

Een goede vriendin stelde bovenstaande vraag: “Waarom doe je dit werk eigenlijk?

Mensen helpen met hun rouwproces is toch niet bepaald werk dat leuk is!”

“Het maakt mij blij om anderen te helpen een beetje meer licht en lucht te ervaren in een periode in hun leven dat zo onwerkelijk en soms onaanvaardbaar is.” Zei ik.

 

Ik dacht terug en vertelde haar over mijn eerste ervaring met rouwhulpverlening of stervensbegeleiding, nu alweer meer dan twee decennia geleden, toen ik als vrijwilliger bij de Stichting Terminale Thuiszorg een cliënt kreeg toegewezen om daar `s nachts te waken, zodat de familie een goede nachtrust kon genieten.

Lees het hele bericht »